Szóstego czerwca odbyła się w Warszawie Parada Równości zwieńczająca Dni Równości. Grupa Młodzieżowa uczestniczyła w przygotowaniach do Parady od samego początku: załatwiliśmy i przystroiliśmy platformę Kampanii Przeciw Homofobii. Podczas Parady kolportowaliśmy bezpłatne czasopismo Replika, tęczowe flagi oraz rozdawaliśmy kolorowe przypinki i zbieraliśmy darowizny na działalność KPH i naszej grupy. Dzień zakończyliśmy wspólną kolacją z zarządem Kampanii. Naładowani pozytywną energią postanowiliśmy, że w przyszłym roku nasza obecność na paradzie będzie bardziej widowiskowa: po pierwsze, jeszcze więcej tęczowych baloników:)

Piknik będzie przedwakacyjnym spotkaniem młodzieży działającej w grupie oraz okazją dla osób z poza Warszawy do zapoznania się z nami i naszymi działaniami. Chcielibyśmy w ten sposób pokazać, że nawet będąc borykającym się z homofobią nastolatkiem można zrobić coś fajnego i znaleźć rówieśników o podobnych doświadczeniach i motywacji do zmiany swojego szarego otoczenia.

Pomnik Kopernika na Krakowskim Przedmieściu, sobotnie popołudnie. Pełno spacerowiczów. Na plac przed monumentem wychodzi młody człowiek z tubą. To Robert, 16-letni gej. Informuje przechodniów, że homoseksualizm nie jest chorobą a 17 maja to Światowy Dzień przeciw Homofobii. Włącza magnetofon i zaprasza wszystkich do tańca. Sam tańczy z kolegą. Prócz nich są jeszcze dwie dziewczyny. Wszyscy należą do młodzieżowej grupy Kampanii przeciw Homofobii. Postanowili zapytać warszawiaków, co myślą o homoseksualistach.

Rozdają ulotki. Proszą ludzi, aby na rozstawionych pod pomnikiem tablicach napisali coś o homofobii w Polsce. Ciężko im kogoś namówić. - Mam w klasie dziewczynę, która woli koleżanki niż chłopców. Patrzę, czy jej tu nie ma - zdradza Maria, która przedstawia się jako wierząca nauczycielka. - Geje mi nie przeszkadzają, ale czy muszą się afiszować? Dlaczego tu tańczą?

Łukasz, student dziennikarstwa na UW: - Ta akcja jest mi obojętna. Ale podziwiam ich. Są odważni. Na pewno im trudno, bo Polska jest krajem nietolerancyjnym.

Na tablicy pojawiają się pierwsze hasła. Ktoś napisał, że homoseksualizm to indywidualny wybór. Ktoś inny, że wykreślenie homoseksualizmu z listy chorób to wynik nacisku gejowskiego lobby.

kliknij by przeczytać cały tekst Wojtka Karpieszczuka z Gazety Wyborczej

„bo dyrekcja i tak się nie zgodzi.”

W szkołach, jak Polska długa i szeroka, przez cały rok oprócz normalnych lekcji nauczyciele wraz z uczniami realizują różne programy i projekty, również te koncentrujące się na prawach człowieka – w niejednej szkole mamy gazetki, happeningi czy inne akcje informujące o łamaniu praw człowieka przez Chiny, o sytuacji w Darfurze, czy też dyskryminacji kobiet. Dzień Uchodźcy, Dzień Praw Człowieka i inne goszczą w wielu szkołach. Dyrekcja takim pomysłom sprzyja, nie wywołują żadnych kontrowersji. Wyjątek stanowią akcje dotyczące homofobii. Walka z antysemityzmem, przemocą, rasizmem – proszę bardzo – homofobia - co to, to nie. Argumenty i opinie podawane przez szkolne władze są podobne – nie ma potrzeby zajmowania się tym tematem, inne orientacje nie zasługują, aby o nich w ogóle wspominać, homofobia nie istnieje, a już na pewno nie w ich szkole.

w Waszych szkołach i to już jest wystarczający powód, aby nie unikać tematu; zdarza się, że na wskutek homofobii doświadczają przemocy – czy Wasza wrażliwość ich nie dotyczy ?

Chciałabym też przypomnieć, że Światowy Dzień Przeciw Homofobii jest powszechnie uznany i oficjalnie ustanowiony – my w Polsce też mamy prawo go oficjalnie obchodzić, także w szkołach. Nie potrafię pogodzić się z sytuacją, w której może to zależeć od widzimisię dyrekcji.

Marzanna Pogorzelska

Szkolna Grupa Amnesty International

I LO Kędzierzyn-Koźle

APEL OPUBLIKOWAŁA GAZETA WYBORCZA